Waar waren zij?

Waar waren zij?

 

De overleden grensrechter is gesprek van de dag. Op de televisie gaat het over regels van voetbal, de agressiviteit op het veld, op het voetbalveld en op school hoor je kinderen en ouders vragen stellen als, hoe kan dat nou, wat erg, verbazing, bizar, niet te begrijpen. In de social media is het ook een onderwerp van gesprek.

Ik heb deze week veel over gehoord en gelezen. Ik mis enkel een antwoord op de volgens mij belangrijkste vraag: ‘Waar waren de volwassenen?’

 

Mijn drie kids voetballen ook, nog bij de F- jes, daar zijn ouders bij. Ook bij de wedstrijden van de ‘grote’ jongens,zoals die van mij dat zeggen, staan er volwassenen.

 

Waar waren die volwassenen afgelopen zondag? Waar waren de trainers/coaches,de andere grensrechter, de scheidsrechter, het publiek?

Waren die allemaal al weg? De wedstrijd was grimmig wordt er geschreven. Als dat zo was, hoe komt het dan, dat er niet eerder is ingegrepen? Waar was de coach van het betreffende elftal?

 

Waar was iedereen? Ik begrijp er niks van, echt niet. Hoe kan het dat die jongens die blijkbaar al zo boos waren, zo hun gang konden gaan.

 

Het klopt, dat wat deze drie jongens (pubers) hebben gedaan, echt niet kan, het gaat veels te ver. Enkel ik denk ook, wat hadden zij voor voorbeeld. Pubers zijn op zoek naar grenzen, naar een eigen identiteit en brengen veel tijd door met hun peers. Bij deze jongens kan ik mij voorstellen dat de vrienden, de voetbalclub, een grote rol speelden in hun leven.

 

Wat was de rol van de voetbalclub, die heeft naar mijn inziens een voorbeeldfunctie te vervullen.

Er hebben in het verleden al meerdere schorsingen plaatsgevonden bij deze club… is er toen niet wat verder gekeken naar de oorzaak? Blijkbaar hebben schorsingen niet het gewenst effect of dinenen in iedergeval niet als afschrikkende maatregel. Want een sanctie heeft toch als doel dat je een bepaald gedrag niet meer wilt zien. Nou daar was dit weekend geen sprake van.

 

Wat die ‘grote’ kinderen hebben gedaan is een gevolg van een veel breder probleem, een maatschappelijk probleem. We zijn allemaal op ons zelf gericht, op ons leven op onze eigen sores. We zijn makkelijk in het oordelen naar anderen toe, we weten allemaal wel hoe het moet. Hoe komt het dan toch dat we blijkbaar hier niet weten wat we moeten doen? Respect, het is een woord wat veel wordt uitgesproken een woord waar veel over wordt geschreven. Maar wat is respect in dit geval? Wat waren de waarden en normen van de club, daar speelden die jongens. Hoe komt het dat zij dat respect niet hadden voor anderen? Wat was hun voorbeeld, waar waren de rolmodellen, de overige peers, de volwassenen?

 

Hoe kan het zo uit de hand lopen? Waar zijn de volwassenen die een belangrijke rol spelen in het leven van die jongens, van die ‘grote’ kinderen? Waar?

 

 

2 Comments

Leave a comment
  1. M. Stolk 6 december 2012 at 13:05 #

    Die ouders van die “pubers” hebben geen contact met hun eigen kinderen. Kinderen met dat gedrag hebben geen sociaal thuis komen, of er is helemaal geen thuis, dit komt voor bij ieder cultuur. Ze bewijzen elkaar want hoe meer jij durft hoe meer er tegen je wordt opgekeken onderling bij de “straatjeugd”. Negatieve aandacht.
    Heel erg is dat er niemand maar dan ook niemand heeft opgetreden tijdens de wedstrijd, maar dat is algemeen zo. Hoop gemopper maar niemand durft meer te doen ivm angst.

    • anniek 6 december 2012 at 16:09 #

      Hai Martha,

      Ik heb de reactie toch ontvangen… Dank je wel

Leave a Reply