Opvoeduitdaging

Wat is het toch dat als het om advies gaat over een auto, tv of computer dat we dat overal vragen maar als het om opvoeden gaat, we ons ineens schuchter opstellen.

Terwijl ik druk bezig ben met opvoedtips geven op Facebook en daar veel reacties op krijg, merk ik dat het in de praktijk of live zoals ik dat graag noem vaak een grote drempel is.

Opvoedadvies, ik vind het persoonlijk een positief iets. Als er iets niet goed loopt aan je auto of je weet niet hoe je iets moet installeren op je computer vraag je dat toch ook?

Ik ga ervan uit dat als je, je kind(eren) opvoedt als ouder/verzorger dat je er het beste van probeert te maken en het zo goed mogelijk probeert te doen.

Dat wil niet zeggen dat je niet af en toe ergens tegen aanloopt. Een opvoeduitdaging waardoor je even met je handen in het haar zit.

Dan is het toch super dat je één op één advies zou kunnen krijgen of informatie kan halen op een thema avond. Waardoor je met anderen op een interactieve manier je uitdaging kan bespreken en wellicht de voor jou van toepasbare tips of adviezen krijgt.

Er bestaat niet alleen schroom bij nederlandse ouders maar ook zeker onder alllochtone ouders. Het is moeilijk om advies vragen als je niet weet waar je terecht kan en niet weet wat er dan precies gaat gebeuren. Dit kan voor verwarring, angst en onbegrip zorgen. En dan  wordt de drempel heel hoog om advies of hulp te (durven) vragen.

Er zijn natuurlijk ook andere manieren waardoor je (indirect) advies kan krijgen, bijvoorbeeld bij de kinderopvang. Dit zijn professionals die hele dagen met kinderen bezig zijn en soms net die ene tip kunnen geven waardoor je verder kan.

Ik zeg dan ook schroom niet, het is enkel en alleen maar positief als je om advies/hulp durft te vragen. Het maakt je een betere ouder/verzorger, dat je laat zien dat je niet alles altijd weet maar zeker wel bereid bent om te leren. Ook dit is namelijk opvoeden, je kinderen laten zien dat je niet alles hoeft te weten, als je maar wel de weg weet hoe je er wél achter kan komen.

 

 

One Comment

Leave a comment
  1. Cristina 27 november 2013 at 03:09 #

    Ik vind het de verantwoordelijkheid van ieder peoosrn om zo spoedig mogelijk uit de bijstand te komen. Dus ja ook de verantwoordelijkheid van de samenleving in zijn geheel. Daarom vind ik het zo jammer dat de sollicitatieplicht voor mensen in bijstand niet of nauwelijks gecontroleerd wordt, terwijl mensen in de WW nou ja dat hoef ik niet te zeggen.En wat is er mis om voor 40 euro in de maand meer te gaan werken? Beter dan dat niet te doen en dan 83 euro in te leveren als Kamp dit plan niet doorgaat voeren. Dus denk ik dat dit best een goed plan kan zijn.Uiteraard moet er dan een redelijk structureel aanbod van arbeidsplaatsen zijn. Overigens vind ik het heel goed dat er de bijstandsuitkering is, maar aangezien deze uitkering, in tegenstelling tot de WW, wel uit de pot algemene middelen betaald wordt, het zeker niet de bedoeling is altijd maar in de bijstand te blijven zitten. Daarom ben ik voor hetgeen ik in het begin van mijn reactie zei.Ter aanvulling tot en met 31 december 2008 heeft iedereen die een uitkering of salaris genoot zelf het WW potje meegevuld. Dus een eventuele WW-uitkering die je krijgt of een WW-uitkering die je hebt daar heb je zelf aan mee betaald. Ook hier vind ik dat je er niet al te lang in moet blijven zitten. Maar helaas blijkt dat in de praktijk niet zo makkelijk te zijn om uit de WW te komen. Althans voor sommige doelgroepn.

Leave a Reply